blank

De Luizenmoeder

Waard januari 29, 2018 By

Het zal niemand zijn ontgaan: de serie De Luizenmoeder is een onvervalste kijkcijferhit.

De hilarische gebeurtenissen op basisschool de Klimop zijn hét gesprek van de dag.

Gisteren scoorde het programma een lineaire kijkdichtheid van ruim 2,4 miljoen en een zenderaandeel van 30%. Dat zijn ongekend hoge cijfers en al helemaal voor NPO3 begrippen. In de afgelopen 10 jaar wist geen één programma op NPO3 gedurende prime time de 2 miljoen te halen. Met het online uitgesteld kijkgedrag erbij gaat de 3e aflevering waarschijnlijk met gemak de 3,5 miljoen kijkers aantikken.

Wat is nu de reden van dit toch wel onverwachte succes?

Het is overduidelijk dat de herkenbaarheid in de serie een grote rol speelt. Zelfs al ben je geen ouder met een kind op een basisschool, iedereen kent wel een ‘horror’ juf Ank. Een juf die haar jarenlange opgekropte frustratie op een botte en harteloze wijze etaleert. En Anton, de softe en volstrekt incapabele directeur die anderen voor zijn karretje spant, geeft een briljante kijk op verstoorde hiërarchische managementrollen binnen een school. En misschien ook wel voor soortgelijke functies in het bedrijfsleven. Daarnaast biedt de absurdistische humor over de meest idiote regeltjes en tenenkrommende bemoeienissen op een lagere school een uitlaatklep waar we stiekem allemaal naar hunkeren. De serie raakt feitelijk de gevoelige snaar in ons koude polderlandje waar we alles maar moeten pikken en accepteren van zogenaamde goed georganiseerde scholen en organisaties. Terwijl dit in de dagelijkse praktijk heel vaak tot 10 tellen is..

Wat zegt deze succes serie verder over het medium tv en het lineair kijken naar tv?

Er is door menig expert geconstateerd dat lineair tv-kijken op termijn alleen nog maar een functie heeft voor grote sportevenementen, live tv (bv. TVOH) en of live nieuws. Mijn stelling is dat De Luizenmoeder letterlijk het schoolvoorbeeld is dat lineaire tv ook voor series nog altijd kracht & bestaansrecht heeft. Met een zeer bescheiden productiebudget maar zeer treffend humorvol script, wordt eindelijk weer eens het gesprek bij de koffietafel gehaald. Lineaire tv biedt die (ver)bindende functie in dit zo sterk geïndividualiseerde medialandschap. Er wordt gehunkerd naar series of programma’s waarover de dag erna gesproken kan worden. Dit soort formats zijn helaas veel te weinig te zien. De netmanagers en omroepbazen kiezen veel te vaak voor uitgekauwde en bewezen formats en dat is koren op de molen voor de on-demand streamingdiensten als Netflix en HBO. De kijker wil gewoon gedurfde, scherpe vernieuwende series en of programma’s zien.

Kortom, laat dit een wake-up call zijn voor iedereen die iets te zeggen heeft over wat op tv verschijnt: kies voor het onbekende, durf op je bek te gaan en geef nieuwe series of programma’s een serieuze kans. Alleen met unieke, spraakmakende content zal de kijker lineaire tv blijven omarmen en kan de kijkersdaling enigszins gestabiliseerd worden.

Foto: Beeldbank AVROTROS


blank

Lennart Morselt

Lennart is een mediaman in hart en nieren. Maar wel één die zijn mannetje staat als de discussie zicht ontvouwt over het doel en de opzet van een campagne. Pure passie!

Is de tijd van de DMP… januari 22, 2018 Het nieuwe cookie mon… februari 7, 2018